منوی محصولات
سبد خرید - 0 مورد

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

دارچین و بررسی خواص دارچین از کتاب طب اسلامی آیت الله نورانی

دارچین مرغوب فروشگاه خورشید ارس

در این مطلب با برداشت از کتاب طب اسلامی آیت الله نورانی به دارچین و خواص دارچین می پردازیم .

تعریف:

فارسی: دارچین

عربی: دارصين

یونانی: افیمونا، قیامو سیس، قساموس، قسامویس، قیاسوس، قساموبی، قسوماس، ا قوسولون . سریانی و یونانی: قوناما، سریانی : مرسلون، رومی: قيطر سنین، هندی: دار چینی

لاتینی

CINNA MOMI CORTEX CINNAMOMUM ZEYLANICUM

در سانسکریت هم نوعی دارچین و تج نام برده شده است. دارچین بیابانی، سنسکریت، آرینه ، گرط ترک هندی: جنگلی دارچینی لاتینی

CINNAMOMUM MALABATHRUM

INERIS

در شرق و جنوب هند زیاد است.

اصطلاحات قدیمی در مورد دارچین

تو روغن آن استعمال خوراکی و دارویی دارد. در هندی و اردو آن را دارچینی یا دال چینی می گویند.

از خواص دارچین و کاسیا یک ماده قیمتی و خوشبو از جانب حکماء و دیسقوریدس نوشته شده است. اسامی یونانی آن از لغت فينقی گرفته شده و نیز در لغت عبری همان اسامی متداول گشته است.

GALEN توضیح داده که دارچین و کاسیا یک نوع می باشد . لكن CASSIA از CINNAMON در ارزش جنس کمتر است. دیسقوريدوس انواع زیادی از آن را بیان کرده و نیز در بازار هند انواع زیادی از آن به فروش می رسد.

اولین بار در سال ۱۷۷۰ در سریلانکا کاشته شد . قزوینی در قرن سیزدهم در باره آن نوشته CASSIA به نام KUEI از چینی های قدیم نوشته شده گفته می شود . که ۲۵۰۰ سال قبل از مسیح در مستند چین نام آن موجود است . در قرن هشتم در مستند چین آن را به نام

TIEN – CHU – KUEI نوشته آن تین چو در قدیم آنها به هندوستان می گفتند، یعنی کاسیای هند.

پوست انواع مختلف آن فروخته می شود . هندوهای قدیم آن را به نام توچ یعنی پوست، گوداتوچ (شیرین) (پوست شکر) و درخت آن را توچ سارا یعنی دارای پوست خوب و توک سوداوی ( دارای پوست شیرین) می نامند.

بهره برداری عموم مردم از خواص انواع دارچین

افراد محلی آن را به عنوان خوراکی مصرف می کنند. دارچین به وسیله عربها به ایران وارد شد. عربها آن را قرفة الدارسين یا فقط قرفه می گویند . و این اسم با کمی اختلاف به اسم قلفه دارچین مالابار در بازار بمبئی به فروش می رسد. به دارچین هندی تج می گویند . و به صورت عامه ، دارچین و تج به اقسام مختلف آن گفته می شود. ابن سینا هم از دیسقوريدوس متابعت کرده و دارچین و تج را سليخه نوشته است.

داروی گیاهی و خواص دارچین

معرفی انواع این گیاه

لكن اطبای جدید تحقیق کرده اند و فرق بین دارچین سیلانی و کاسیای چینی و کاسیای هندی را فهمیده اند. حاجی زین در سال ۱۳۶۸ بیان کرده که نوع سیلانی بهترین نوع آن است و درباره سليخه می گوید که آن را قثيا CASSIA میگویند . و آن پوست درخت سليخ است و اقسام مختلفی دارد. بهترین آن قرمز رنگ است . و ذائقه آن تلخ و قابض است و نوع سیاه آن بد است . و در آن شیرینی مثل دارچین چینی نیست. و ذائقه مانند میخک است.

در جنوب هند آن را CLOVE BARK ( پوست میخک) می گویند. کاسیا و روغن کاسیا را از چین وارد کرده و در طب هند استعمال می کنند.

از خواص دارچین ضد خونریزی است.

منشاء و درخت این گیاه

این گیاه در هندوستان و چین می روید . شاخه های آن دراز و باریک و به شکل بوته، بلندیش به پنج تا هفت متر می رسد. برگ آن شبیه به برگ بید و پوست آن را هم دارچینی می گویند . شاخه های درخت را از درازی شکاف می دهند و چند روز میگذارند تا پوست آن جدا شود، بعد آن پوستها را جمع می کنند و برای خوشبو کردن اغذیه بکار می برند. در میان کردها دمکرده پوست آن را با زنجبیل برای تسکین درد و سردرد و سرماخوردگی و زکام به مصرف می رسانند.

دارچین درختی است کوچک، همیشه سبز که از تمام قسمتهای آن بوی معطر دارچین استشمام می شود. از مشخصات آن این است که برگهایی به وضع تقريبا متقابل، بیضوی دراز، نوک تیز، کامل، بی کرک، صاف و شفاف در سطح فوقانی پهنک و غبارآلود در سطح تحتانی آن دارد.”

گلهای این گیاه که در فاصله ماه های بهمن تا اوایل فروردین ظاهر می شود . منظم، به رنگ سفید مایل به زرد و مجتمع به صورت خوشه منشعب و در حال دو سویه می باشد. قسمت گوشتدار میوه نیز رنگ مایل به سبز دارد و درون آن دانه ای با مغز روغنی مشاهده می گردد.

انواع دارچین از جهت رنگ و مزه

شیخ می فرماید: دارصین یا دارچین: چندین نوع دارچین است . و نامهای متعدد دارد: دارچین خوب، که به سیاهی می زند و کوهی و ستبر سات ( غلیظ). دارچین سفید و سست که ریشه اش از هم پاشیده و سیاهرنگ است . دار چینی که به سبز رنگی مایل و مزه اش همان مزه سليخه ( دارچین ختایی) است.

بهترینش آن است که بوی خوش دارد و تند مزه است و زبان را نیازارد، رنگش صاف و بدون مزه است. بهترین این گیاه آن است که در ابتدای آزمایش بینی را از بوی خود چنان پر کند که نگذارد نوع بدتر از آن را حس کنیم.

روایت در مورد ترکیب خواص دارچین با دیگر دارو ها

در طب الائمه به نقل از یکی از پیغمبران چنین دستور آمده است: یک رطل خیار چنبر کوبیده در یک رطل آب یک روز و شب خیس می شود، سپس صاف می گردد و صافش گرفته ناصاف آن را دور می ریزند . و بعد آن صافی را در یک رطل از عسل قرار می دهند و یک رطل فشرده گلابی و چهل مثقال روغن گل، سپس در آتش ملائم پخته می شود تا به یکدیگر غالب شود.

بعد آن را از روی آتش پائین می آورند تا سرد شود . وقتی که سرد شد با آن فلفل و دارفلفل و قرفه فرنفل و زنجبیل و دارچین و جوزبوا از هر یکی سه مثقال کوبیده و الک کرده باشد . و موقعی که این اجزاء مخلوطی در آن قرار داده شد آنها را با یکدیگر کاملا معجون و تخمیر کرده در یک ظرف سفالی با یک ظرف شیشه ای و هر روز دو مثقال از آن ناشتا می خورند . و به اذن پروردگار به آنچه گفته می شود مفید است که از آن مرضها يرقان و تب سخت و سفت می باشد.

مزاج: گرم و خشک است و ترکیبات شیمیایی

از ترکیبات و خواص دارچین سیلان دارای آمیدون، موسیلاژ، تانن، یک ماده رنگی، اکسالات کلسیم، قند، مانیت، سینامومین، اسانس و رزین است.

اسانس این گیاه که تنها قسمت مهم دارچین است به مقدار یک درصد در پوست گیاه مذکور وجود دارد . و از تقطير آن با آب نیز حاصل می شود. این اسانس در صورت تازه بودن، به رنگ زرد روشن است ولی به مرور زمان به علت اکسیده شدن، به رنگهای زرد طلایی و سپس قهوه ای مایل به قرمز در می آید. وزن مخصوص آن در گرمای ۱۵ درجه بین 10/024 و 1/040 است. به مقدار کم در آب ولی به هر نسبتی در اثر و کلروفرم حل می گردد. بوی آن مطبوع و طعمش ملایم و گرم است.

قسمت اعظم این اسانس را الدئید سینامیک (۶۵ تا ۷۵ درصد) تشکیل می دهد. بعلاوه دارای ۴ درصد از فنلها، بخصوص اوژنول همراه با فلاندرن، سافرول ( به مقدار كم)، فورفورول و غیره است.

چوب خشک شده ی دارچین

خواص درمانی دارچین :

روغن دارچین گدازنده، بسیار گرم و تحلیل برنده است. محلول آن را بر لکه ها و نقطه های عدسی بمالند و با سرکه علاج جوشهای شیری است، در مداوای اگزما و قروح مفید است . در علاج لرزه روغن این گیاه تأثیری عجیب دارد. برای زکام خوب است، روغنش سرگرانی آورد، دماغ را می پالاید و رطوبات دماغ را برچیند، مسکن درد گوش است . بند آمدگیهای کبد را باز میکند و کبد را توان بخشد . دارچین بول و حیض را براه اندازد و بچه را می اندازد. اگر با زیره سیاه باشد علاج بواسیر است. اگر با متر باشد پادزهر کژدم است.

دارچین طعام را هضم می کند و درد مفاصل را سود دارد . و باد را براند و لرزه را در تب لرزه کم کند . مضرات نیش کژدم و زنبور و زهر مار و امثال آن را سود دارد و درد زهدان را تسکین دهد. خوراک دارچین با گلپر از هر کدام ۱ مثقال نافع سکسکه و شخص عقیم می باشد.

اسانس و تانن

اثر فیزیولوژیک دارچین مربوط به اسانس و تانن آن است. از این جهت به علت دارا بودن این دو ماده، اثر نیرو دهنده و قابض ظاهر می کند.

دارچین دارای خاصیت تقویت کننده اعمال هضم و جریان گردش خون است . از آن برای رفع سوء هضمها بخصوص در مورادی که با نفخ همراه باشد و به عنوان بادشکن استفاده می شود. دارچین برای رفع اسهال، ضعف عمومی بدن و همچنین بند آوردن خون مصرف می گردد. بعلاوه برای درمان خونروی در فواصل قاعدگی و غیره مورد استفاده قرار می گیرد.

روغن فرار و با خاصیت این گیاه

دارچین دارای یک نوع روغن مایع فرار و دارای خواص مقوی و ضد درد می است. به طورکلی این گیاه مقوی، محرک، ضد عفونی، قبض کننده و به طور خفيف . ملایم مقوی قوه باه است و حرکات قلب و تنفس را زیاد می کند. این گیاه را اگر دم کنند میل نمایند برای تقویت اعصاب و ضد تشنج است. دارچین را معمولا به مسهل هایی که مصرف آنها با ناراحتی هایی همراه است استفاده می کنند .

همچنین به مقوی های تلخ به منظور مخفی ساختن طعم آنها، می افزایند. اسانس دارچین دارای اثر ضد عفونی کننده ملایم است. از دارچین سیلان، نوعی آب مقطر و تنطوره تهیه می شود . بعلاوه این گیاه در فرمول بسیاری از فرآورده های داروئی نظير الكلای گاروس، ملیس کمپوز، الكلای فيورا وانتی، شربت رفورکمپوز، روبارب کمپوز و غیره و اسانس آن در فرمول اليکسير دانتیفریس و لدانم و سیلانها وارد می شود.

دارچین در ردیف ادویه معطر قرار دارد و به عنوان چاشنی اغذیه روزانه مورد استفاده قرار می گیرد. در لیكورسازی و عطر سازی نیز مورد توجه است.

خاصیتهای مهم دارچین:

دارچین، از قدیمی ترین و محبوب ترین ادویه مردم است . و اخیرا از نظر ویژگیهای خاص پزشکی، تحت مطالعه و بررسی قرار گرفته است.

پژوهشگران مرکز تحقیقات علوم تغذیه وزارت کشاورزی آمریکا به این نتیجه رسیده اند که دارچین کارآیی ( انسولین را افزایش می دهد. این پژوهشگران معتقدند: این ادویه می تواند در مورد بیماران مبتلا به دیابت ( امراض قند) مؤثر شود . و آنها ممکن است در آینده بتوانند برای تنظیم قند خون خود، از این ادویه استفاده کنند. این ادویه معطر عسلی رنگ که در کتاب الهی «انجیل» از آن سخن گفته شده است . مدتهای طولانی ماده مشترک بسیاری از معالجات طب سنتی بوده و در درمان عفونتها، اختلالات گوارشی و بیماریهای قارچی از آن استفاده شده است.

مصرف لبنانی ها

لبنانی ها از دارچین به عنوان محرکی در درمان سرماخوردگی، روماتیسم و کنترل ریزش آب دهان در نوجوانان و افراد مسن استفاده می کردند.

همچنین، ماده فعال اصلی در این گیاه به نام «سینامالدهايد» حاوی ترکیبات ضد زخم معده است که سبب تحریک مغز نیز می شود.

دارچین پوست جوان درخت همیشه سر سبزی در آسیای جنوب شرقی است که هر سال دو بار از ساقه های جوان درخت به دست می آید. ابتدا، جوانه ها را به یکدیگر می بندند و روی آنها را می پوشانند و بعد از چند روز، پوست آنها را جدا می سازند. آنگاه پوسته ها را در مجاورت نور خورشید خشک کرده و سپس به صورت شاخه ای یا به شکل پودر شده به بازار عرضه می کنند.

ناگفته نماند که از این ادویه در فرآورده های مختلفی نظیر عطر، خمیردندان و خوشبو کننده ها نیز بهره می جویند.

درخت مخصوص دارچین

صور دارویی:

دارچین در مصارف داخلی به صورت گرد و به مقدار 5% تا ۵ گرم، آب مقطر به مقدار ۱۰ تا ۶۰ گرم مخلوط در یک پوسیون، تیزان ۸ در هزار، تنطور ۱/۵ به مقدار ۵ تا ۱۵ گرم، مخلوط در یک پوسیون و غيره مصرف می شود.

آب مقطر دارچین:

جهت تهیه طبیعی این آب مقطر، ۱۰ گرم دارچین را با ۲۰۰ میلی لیتر آب خالص مخلوط نموده و تقطیر می نمایند تا ۱۰۰ میلی لیتر آب مقطر حاصل شود یا این که ۲ میلی لیتر اسانس این گیاه را به همراه ۶۰ میلی لیتر الکل در ۱۰۰ میلی لیتر آب مخلوط نموده، و ۵ گرم تالک استریل افزوده بعد تکان داده صاف نمایند. در این حالت آب مقطر مصنوعی دارچین که محلول غلیظی است به دست می آید که باید در هنگام مصرف رقيق گردد. مصرف:

اسانس دارچین یک ماده ضد نفخ بوده و به مقدار زیاد، به عنوان عامل طعم دهنده و گاهی به عنوان محافظ استفاده می شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code